به گزارش مفدا سبزوار، با خانم سما یکتا دبیر کانون دانشجویی نحالک(نهاد حمایت از لبخند کودکان) به گفتگو نشستیم و در خصوص اهمیت و موثر بودن این کانون دانشجویی گفتگو کردیم که ماحصل آن در ذیل می‌خوانید:

مفدا سبزوار: لطفا ابتدا خود را معرفی کنید و بفرمایید از چه زمانی در کانون نحالک مسئولیت بر عهده گرفته‌اید؟
سلام و عرض ادب خدمت یکایک دوستان، سما یکتا دانشجوی مهندسی بهداشت محیط ورودی سال ۹۶ دانشگاه علوم پزشکی سبزوار هستم که از ترم یک فعالیت در کانون رو شروع کردم و از ترم سه بطور رسمی دبیری کانون رو به عهده گرفتم.

مفدا سبزوار: تاریخچه‌ای از شروع فعالیت نحالک در دانشگاه علوم پزشکی سبزوار ارائه دهید.
این کانون از سال ۹۴ تاسیس شده بود و فعالیت زیادی از قبیل بازدید از مراکز نگهداری کودکان بی‌سرپرست و خانه سالمندان، برپایی بازارچه و... را انجام داده است.

مفدا سبزوار: ضرورت وجود نحالک در دانشگاه تا چه حدی بوده و سپردن مسئولیت به دانشجویان چه تاثیری در تقویت کانون دارد؟
بهترین تاثیری که کار گروهی در زندگیم گذاشت این بود که حس مشارکت و کمک به یکدیگر را در حل معضلات و مشکلات روزمره‌ی اجتماعی یاد گرفتم و در پیشبرد اهدافم بسیار موثر بود، چون انسان به تنهایی نمی‌تواند به درستی همه کارها را انجام دهد. به دلیل اینکه کانون نحالک در حوزه خیریه فعالیت می‌کند، بعد از هر کار خیر به من و همه اعضای کانون و افرادی که در این کار خیر سهیم بودند، احساس خرسندی و شادمانی دست می‌دهد که به طور قاطع می‌توانم بگویم این حس و حال را در هیچ جای دیگر تجربه نکرده بودیم. شاید برخی افراد بگویند که به دلیل درس و مشکلاتی که دارند نمی‌توانند در کارهای فرهنگی شرکت کنند، ولی به نظر من با داشتن یک برنامه دقیق و منظم نه تنها به تمام کارها و درس و دانشگاه می‌رسیم، بلکه فرصت برای کارهای خارج از برنامه نیز خواهیم داشت. مسلماً این مسیر خیلی هموار نیست، اما همه ما به عنوان اعضای فعال و جوان جامعه وظیفه داریم تا حدی که توانش را داریم به دیگران کمک رسانی کنیم. همچنین این جور فعالیت‌ها علاوه بر بعد معنوی، باعث افزایش حس همکاری و روابط دوستانه بین خود دانشجوها نیز می‌شود و در آخر تجربه‌های خیلی ارزشمند و دوست داشتنی برای هر شخص به جا می‌ماند. به همه بچه هایی که امکانش را دارند پیشنهاد می‌کنم حتماً این حس را تجربه کنند.

مفدا سبزوار: امسال برای تقویت فعالیت‌های نحالک در دانشگاه با توجه به بیماری کرونا و مجازی بودن بیشتر فعالیت‌ها چه برنامه‌هایی در نظر گرفته‌اید؟
با وجود اینکه کرونا باعث شد خیلی از برنامه‌هایی که داشتیم رو نتونیم انجام بدیم باز هم ما بی‌فعالیت نبودیم و با ساخت شیلد و به سرپرستی گرفتن ۸ فرشته‌ی بی‌سرپرست و همکاری با گروه مردمی آوای همدلی و مشارکت‌های بسیار با آنها این دوران را سپری کردیم.

مفدا سبزوار: در آخر چه انتظاراتی از دانشجویان و مسئولین دارید؟
به نظرم بیشتر از هر چیز روحیه نوع دوستی خود را بشناسید و پرورش دهید، تنها در این صورت است که ندای قلبتان را خواهید شنید. در همین تهران روزانه هزاران نفر هستند که از تهیه خوراک خود عاجزند و قسمت دردناک‌تر ماجرا اینجاست که کسی به فکر آنها نیست. هر چه تعداد بیشتری فانوس روشن کنیم، می‌توانیم تاریکی روی زندگی آنها را کنار بزنیم.
روحیه ی همکاری و کمک به هم نوع بیشتر از هر چیزی باعث خرسندی است و طبیعتاً حال خوبی که ما اینجا کنار هم تجربه می کنیم، در هیچ جای دیگر دست یافتنی نیست. هر لبخندی که به لب یکی از کودکان می‌نشیند، برای همه‌ی ما کافیست. این فضای سرشار از عشق و دوستی، ما را برای تحمل هر سختی آماده می‌کند و اینگونه توانمند می‌شویم.
در آخر هم از تک‌تک اعضای کانون خانم‌ها شمیم ارایشگر، انیس سیدی، ثمین داورزنی و اقایان اکبر کیانی نژاد، مهدی لطفی، احسان رحیم‌آبادی و حسن امانزاده کمال تشکر و قدردانی را دارم.
به امید ایرانی آباد و پر از لبخند کودکان

تهیه شده توسط بتول نوباغی دبیر سرویس فرهنگی مفدا سبزوار